قرآن کریم.
ایمانزاده، علی. (1397) مطالعه پدیدارشناختی تجارب مادران از نقش شبکههای اجتماعی در کاهش حساسیت اخلاقی فرزندان. پژوهشهای ارتباطی: شماره 96، 16-36.
پاتر، دبلیو جیمز. (1391). بازشناسی رسانههای جمعی با رویکرد سواد رسانهای، ترجمه امیر یزدیان؛ پیام آزادی؛ منا نادعلی، قم: مرکز پژوهشهای اسلامی صداوسیما.
پاتر، دبلیو جیمز. (1398)، نظریه سواد رسانهای؛ رهیافتی شناختی، ترجمه ناصر اسدی، محمد سلطانی فر و شهناز هاشمی، تهران: انتشارات سیمای شرق.
پرچم، اعظم، و علی بالایی، آُسیه. (1396). راهکارهای اخلاقی-قرآنی در ارتقای سواد استفاده از فضای مجازی در خانواده. مطالعات اخلاق کاربردی (اخلاق)، 7(28 (پیاپی 50))، 37-60.
پویا، علیرضا. (1395)، مبادله پیام با نگاهی به رویکرد قرآنی، پژوهشهای ارتباطی، 23(4)، 31-52.
تاجیک اسماعیلی، سمیه. (1402). چشمانداز دینداری در سایه وابستگی به اینترنت. مطالعات راهبردی ارتباطات، 3(3), 77-93. doi: 10.22034/rcc.2024.2018595.1090
جوادی آملی، عبدالله. (1393)، تفسیر تسنیم، چاپ چهارم، قم: اسراء.
چابکی، رامین و باهنر، ناصر. (1393). تحلیل سواد رسانهای بر اساس مدل EC؛ موردمطالعه: سیاستهای شورای عالی انقلاب فرهنگی: مطالعات فرهنگ-ارتباطات، 15(28)، 34-7.
خطیب زاده، سمیرا؛ و بنی هاشمی، سیدمحسن. (1401). طراحی مدل تولید محتوای فرهنگی برای زنان در فضای مجازی. مطالعات راهبردی ارتباطات، 2(3)، 7-26. doi: 10.22034/rcc.2022.254531
خوروش، عارفه. (1391). سواد رسانهای. پیام زن، (249).
داودی، محمد و کارآمد، حسین. (1401)، فلسفه تعلیم و تربیت اسلامی، قم: پژوهشگاه حوزه و دانشگاه.
دهخدا، علیاکبر. (1377)، لغتنامه دهخدا، تهران: روزنه.
راغب اصفهانی، حسین بن محمد. (1412 ق). المفردات الالفاظ القرآن. دمشق: الدار الشامیه.
رحمانزاده، سید علی. (1388). کارکرد شبکههای اجتماعی مجازی در عصر جهانیشدن. مطالعات راهبردی سیاستگذاری عمومی، 1(1)، 49-78.
سایت موسسه آیندهبان. (1395)، گزارش سالانه آیندهپژوهی ایران، www.ayandeban.ir/iran1395.
طباطبائی، سید محمدحسین. (1417 ق)، المیزان فی تفسیر القرآن، قم: دفتر انتشارات اسلامى.
فخّاری، شایان. (1396)، مبانی سواد رسانهای از دیدگاه قرآن کریم، رساله ارشد، دانشگاه امام صادق (ع).
کلینى، محمد بن یعقوب. (بیتا)، اصول کافى، تصحیح علیاکبر غفارى، بیجا: دارالکتب الاسلامیة.
کیماسی و همکاران. (1398)، استراتژی پیام، برنامهریزی رسانه و سنجش اثربخشی، تهران: ادیبان روز.
لطفی، علی. (1389). قرآن و اصول ارتباطات اجتماعی، رساله دکتری، دانشکده اصول الدین.
محرابیان، رامین، نقیب السادات، سید رضا، و پالیزدار، سپیده. (1402). نقش فناوریهای نوین ارتباطی در ازخودبیگانگی فرهنگی. مطالعات راهبردی ارتباطات، 3(3)، 43-56. doi: 10.22034/rcc.2024.2008120.1068
مطهری، مرتضی. (1371). حماسه حسینی. تهران: صدرا.
مکارم شیرازى، ناصر و همکاران. (1374ش). تفسیر نمونه. تهران: دار الکتب الاسلامیة.
نیل پستمن. (1386)، زندگی در عیش، مردن در خوشی، ترجمه سید صادق طباطبایی، تهران: موسسه اطلاعات.
Colaizzi, P. F. (1978). Psychological research as the phenomenologist views it. In R. S. Valle & King M. (Eds.), (n.d.). Existential henomenological alternatives for psychology. New York: Plenum. 48-71.
Langdridge, D. (2007). Phenomenological psychology: Theory, research and method. London: Person Education Limited.
NAMLE.(2020), Media Literacy Defined, National Association for Media Literacy Education, Retrieved March 1, from: https://namle.net/publications/media-literacy-definitions/
Potter,W.(2008), Media Literacy. 4TH ed. North America: Sage Publications Inc. Share ,Jeff & Jolls,Tessa & Thoman, Elizabeth. (2007). Five Key Questions That Can Change the
Rogow, F. (2009). Voices from the Field: Teaching Media Literacy in Less than an Hour. The National Association for Media Literacy Education’s Journal of Media Literacy Education 1 (1),PP 72-74.