مطالعات راهبردی ارتباطات

مطالعات راهبردی ارتباطات

واکاوی تأثیر فرهنگ پاسخگویی کارکنان هلال احمر بر اعتماد مردم مناطق روستایی زلزله زده شهرستان ثلاث باباجانی

نویسندگان
1 کارشناسی ارشد توسعه روستایی گروه کارآفرینی و توسعه روستایی دانشگاه ایلام، ایران.
2 دانشیار گروه کارآفرینی و توسعه روستایی، دانشگاه ایلام، ایلام، ایران (نویسنده مسئول).
چکیده
یکی از شاخص‌های کلیدی سرمایۀ اجتماعی، میزان اعتماد اجتماعی در آن جامعه است. به‌عبارت‌دیگر میزان اعتماد اجتماعی در هر جامعه‌ای، می‌تواند به گونه‌ای بیانگر وضعیت سرمایۀ اجتماعی در آن جامعه نیز باشد. این پژوهش با هدف بررسی تأثیر فرهنگ پاسخگویی کارکنان هلال احمر بر اعتماد اجتماعی مردم زلزله زده مناطق روستایی شهرستان ثلاث باباجانی انجام گرفته است. روش‌شناسی پژوهش، توصیفی و از میان روش‌های توصیفی از روش همبستگی بهره برده است. جامعه آماری پژوهش، سرپرستان خانوارهای مناطق روستایی زلزله زده شهرستان ثلاث باباجانی بوده‌اند که با استفاده از فرمول کوکران و با درنظر گرفتن مقدار p و q به میزان 5/0، تعداد نمونه آماری 194 نفر برآورد شد که برای بالا بردن دقت، این تعداد به 200 نفر افزایش یافت و به روش نمونه‌گیری طبقه‌ای تصادفی با انتساب متناسب مورد مطالعه قرار گرفتند. ابزار گردآوری داده‌ها پرسشنامه محقق ساخته‌ای بود که روایی آن توسط تعداد سه نفر از اساتید گروه کارآفرینی و توسعه روستایی دانشگاه ایلام تأیید شد. پایایی پرسشنامه نیز با استفاده از آلفای کرونباخ به میزان 87/0 محاسبه شد که نشان از مناسب بودن پایایی ابزار پژوهش بود. تجزیه و تحلیل داده‌ها در دو بخش آمار توصیفی و آمار استنباطی با استفاده از نرم افزار SPSS نسخه 21 انجام گرفت. برای تجزیه و تحلیل داده‌ها از آماره‌های میانگین رتبه‌ای، انحراف معیار، ضریب تغییرات، ضریب همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون استفاده شد. نتایج نشان داد که، رابطه بین متغیرهای مستقل پاسخگویی اخلاقی، فرهنگی، مالی، ساختاری، قانونی، اطلاع رسانی و عملکردی با متغیر وابسته اعتماد اجتماعی در سطح 99/0 معنی دار بوده است. نتایج تحلیل رگرسیون نشان داد که متغیرهای پاسخگویی اخلاقی و مالی میزان 8/58 درصد از واریانس متغیر وابسته اعتماد اجتماعی را تبیین نموده‌اند.
کلیدواژه‌ها

عنوان مقاله English

Anaiyzing the Impact of Red Crescent Staff Accountability culture on the Trust of Peoples in Rural Earthquake-prone Sections of Babajani Town

نویسندگان English

soroor noreyan 1
homayoon moradnezhadi 2
1 MSc. Student of entrepreneurship and rural development, Department of entrepreneurship and rural development, Faculty of Agriculture, Ilam University, Ilam, I.R. Iran.
2 Associate Prof., Department of entrepreneurship and rural development, Faculty of Literature and Humanities, Ilam University, Ilam, I.R. Iran (Corresponding author).
چکیده English

‌The level of trust in any society can also reflect the status of social capital in that society. This study aimed to analyze the effect of cultural accountability of Red Crescent Staff on the trust of people in earthquake-hit rural areas of Salas-e Babajani Township. The methodology of the research was a descriptive correlation. The statistical population of the study was 2630 families of earthquake-affected people in rural areas of Salas-e Babajani Township. 404 households were considered as the statistical population By Using the Cochran formula, 200 of them were selected as a statistical sample and studied by stratified random sampling method. To collect the required data, a researcher-made questionnaire was designed which three faculty members from the Department of Entrepreneurship and Rural Development at Ilam University confirmed its validity. The reliability of the questionnaire was 0.87 using Cronbach’s alpha, which shows that the reliability of the research tool was suitable. Data analysis in both descriptive and inferential statistics was performed using the SPSS21 software. Results showed that between ethical accountability, legal accountability, financial accountability, functional and structural accountability, information accountability, and accountability There was a positive and significant relationship between cultural institutions of relief workers (0. 650) and people’s trust at the significant level of 99%. The results of regression analysis showed that the variables of moral and financial accountability explained 58.8% of the variance of the dependent variable of trust. Also, the ethical accountability variable with a beta of 0.558 had the highest effect on the dependent variable of public trust.

کلیدواژه‌ها English

Trust
Accountability
Ethical
Legal
اصغری، حرمت؛ اسدی، اسماعیل (1394)، تأثیر پاسخگویی بر اعتماد عمومی و اعتماد سیاسی، فصلنامه رسالت مدیریت دولتی، سال چهارم، شماره نهم و دهم، صص 53 -75.
آقامیری، سید صمد؛ فرساد، حامد؛ اویسی، نادر؛ کاوه، فیروز؛ زینب، آبجام؛ زهرا، موسوی؛ اشرف سادات، ذکریائی لیلا؛ زارع طوسی، زهرا؛ نوراللهی، نصیبه (1391)، نظرسنجی از آسیب دیدگان در مورد عملیات امدادی جمعیت هلال احمر در زلزله استان آذربایجان شرقی، فصلنامه علمی پژوهشی امداد و نجات، سال ششم.
اویسی، نادر؛ فرساد، حامد؛ ساریخانی، ناهید؛ نجفی، مهدی؛ آبجام، زهرا؛ موسوی، اشرف سادات؛ زارع طوسی، زهرا؛ اشرف زاده، حسن؛ یاسبلاغی، معصومه؛ پالیزوان، خدیجه (1391)، نظرسنجی درباره عملیات امدادی جمعیت هلال احمر در زلزله سال 91 آذربایجان شرقی از دیدگاه مدیران، فصلنامه علمی پژوهشی امداد و نجات، سال ششم، شماره 2؛ صص 1 -12.
باباجانی، ج (1381)، مسئولیت پاسخگویی و کنترل‌های داخلی در بخش عمومی، ماهنامه حسابداری، دوره هفدهم، شماره 147، صص 27- 30.
باباجانی، ج (1391)، نقش تفکر سیستمی در تحلیل نظام پاسخگویی و خرده‌نظام‌های تشکیل‌دهنده، مجموعه مقالات کرسی‌های نظریه‌پردازی در دانشگاه علامه طباطبایی، صص 238-213.
بالاخانی، قادر (1386)، بررسی تأثیر میزان استفاده از رسانه‌های جمعی بر میزان اعتماد اجتماعی در بین شهروندان تهرانی، پایان‌نامه کارشناسی ارشد، دانشگاه تربیت معلم.
بحری‌پور، ع.، ذولفقاری، ا.، و رستگارخالد، ا (1392)، بررسی رابطه بین سرمایۀ اجتماعی و احساس امنیت اجتماعی ـ مطالعۀ موردی شهرستان کاشان، علوم اجتماعی، پژوهش‌های راهبردی امنیت و نظم اجتماعی، زمستان 1391، شماره 4 (علمی ـ پژوهشی) 89 تا 109.
خانباشی، محمد (1390)، تأثیر عوامل اقتصادی بر سطح اعتماد سیاسی: فصلنامه راهبرد، سال بیستم، شماره 61، صص 277- 315.
خانباشی، محمد؛ زاهدی، شمس السادات؛ الوانی، سید مهدی (1390)، پاسخگویی، بستری برای تقویت اعتماد عمومی، فصلنامه نظم و امنیت انتظامی، شماره دوم، سال چهارم، صص 30-54.
دانایی فرد، حسن (1382)، اعتماد عمومی نسبت به سازمان‌های دولتی، رسالۀ دورۀ دکتری، دانشگاه علامه طباطبایی.
دانایی فرد، حسن (1388)، ارتقای اعتماد عمومی به سازمان‌های دولتی: دوماهنامۀ علمی ـ پژوهشی دانشور رفتار، سال هفدهم، شماره 41، صص 263- 292.
دانایی فرد، حسن؛ حسن زاده، علیرضا؛ نصراللهی، سمیه (1393)، واکاوی سازوکارهای کلیدی تقویت اعتماد عمومی به دولت، فصلنامه پژوهش‌های راهبردی سیاست، سال دوم، شماره 8، صص 101- 118.
رفیع زاده بقرآباد، علاءالدین (2004)، پاسخگویی؛ ابزارها و استانداردها، ماهنامه تدبیر، سال پانزدهم شماره 146
رفیع‌زاده بقرآباد، علاءالدین؛ منوریان، عباس (1388)، بررسی عوامل مؤثر بر پاسخگویی به ذینفعان، تدبیر، شماره 210، صص 64- 68.
زاهدی، شمس‌السادات؛ خانباشی، محمد (1390)، از اعتماد عمومی تا اعتماد سیاسی، نشریه پژوهش‌های مدیریت در ایران، دوره 15، شماره 4، صص 73- 96.
شیری، اردشیر؛ نصراللهی وسطی، سیمین (1396)، تأثیر رهبری تعالی بخش بر پاسخگویی اخلاقی: تبیین نقش معنویت در محیط کار، فصلنامه علمی ـ پژوهشی مطالعات مدیریت (بهبود و تحول)، سال بیست و ششم، شماره 84، صص 33- 51.
فراهانی، حسین؛ عبدلی، سمیه و چراغی، مهدی، 1391، ارزیابی اثرات سرمایۀ اجتماعی در توسعۀ نواحی روستایی با تأکید بر کیفیت زندگی، مطالعۀ موردی: دهستان مشهد، میقان شهرستان اراک، برنامه‌ریزی منطقه‌‌ای، سال دوم، شمارۀ 8، صص. 78-67.
مرادی حقیقی، منصوره؛ دانش فر، کرم الله؛ میرسپاسی، ناصر (1394)، طراحی مدل اعتماد عمومی در سازمان‌های دولتی ایران، فصلنامه مدیریت، سال دوازدهم، شماره 37، صص 187 – 196.
موسوی، م.، کبیری، ا.، و تقیلو، ع (1392)، در پژوهش خود تحت عنوان تحلیل تطبیقی فازی سرمایۀ اجتماعی و توسعۀ روستایی مورد‌شناسی: روستاهای شهرستان میاندوآب، مجله جغرافیا و آمایش شهری ـ منطقه‌ای. تابستان 1392 - شماره 7 (علمی ـ پژوهشی
منوریان، عباس؛ نرگسیان، عباس؛ فتاحی، مهدی؛ واثق، بهاره (1389)، بررسی رابطه بین پاسخگویی عمومی، مشارکت عمومی و اعتماد عمومی در سازمان‌های دولتی مناطق 22 گانه شهر تهران، پژوهش‌های مدیریت در ایران، دوره 14، شماره 3، صص 251-274.
هاشم‌زهی، نوروز؛ جاه بین، زهرا (1392)، بررسی تأثیر پاسخگویی عمومی بر اعتماد شهروندان به عملکرد روابط عمومی قوه قضائیه، مطالعات علوم اجتماعی ایران، سال دهم، شماره سی و هفتم، صص 249 –278.
 
Barnes, C. Gill, (2002). Declingin government performance? Why citizens don’t trust government. [online]. http://www.ssc.govt.nz
Bringerhalf, D (2003), Evaluation of Educational Projects, Translated by Karimi Y. Tehran: Jelveh; 26-31 (Book in Persian).
Burg A. (2005), Creating trust? A critical perspective on trust-enhancing efforts in public services, Public Performance & Management Review, Vol.
Christiansen, T. Laegreid, P (2004), Trust in Government: The RelativeImportance of Service Satisfaction- Political Factors and Demography, Public Performance and Management Review, 28, 4.
Clark, J.R.; Lee, D.R (2001), The optimal trust ingovernment, Eastern Economic Journal, 27 (1), 19-30.
Denhart, RobertB (1999), the Future of Public Administration, Public Administration & Management: An Interactive Journal, 4 (2), P. 279-292.
Ebrahim A (2003), Accountability in Practice: Mechanisms for NGOs, World Development; 31 (5):813-29.
Goodsell, C.T (1994), The case for bureaucracy: a public administration polemic. Chatham: Chatham Housepublishers, Inc.
Herl: Hanson, F (2013), Ways of Avoiding Crisis, Amir Falahati Trans, Tehran: ShahidBeheshti University.
Ingelhart, Ronald, (1997), Modernization and post modernization, cultural, economic, and political change in 43 societies, Princeton: Princeton university press.
Citrin, J. (1974), The Political Relevance of Trust in Government, American Political Science Review, 68(3), 973-988. doi:10.2307/1959141
Meijer, A, (2014), Effects of Transparency on the Perceived Trustworthiness of a Government Organization, in Journal of Public Administration Research Theory.
Papadakid, E (1999), Constituents of confidence and mistrust. Australian Journal of political Science 34 (1), 15-93.
Piryaei, M., Akhlaghi, F., & Saeed, M.A. (2015), An Investigation into the Factors Affecting People’s Trust in Government Performance, Cumhuriyet Science Journal, 36, 1152-1156.
Sabine T, Koeszegi, (2004), Trust-Building Strategies in Inter-Organizational Negotiations. Journal of Managerial Psychology, Vol. 19 No.6 Pp.640-660.
Serageldin, Ismail (1996), Sustainability as Opportunity and the Problem of Social Capital, The Brown Journal of World Affairs 3(2): 187-203.

  • تاریخ دریافت 12 آذر 1401
  • تاریخ بازنگری 05 دی 1401
  • تاریخ پذیرش 09 دی 1401