مطالعات راهبردی ارتباطات

مطالعات راهبردی ارتباطات

ارائه الگوی مسئولیت اجتماعی برای روابط‌عمومی‌های ایران

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان
1 دانشجوی دکتری علوم ارتباطات، دانشکده فرهنگ و ارتباطات، دانشگاه بینالمللی سوره، تهران، ایران (نویسنده مسئول).
2 دانشجوی دکتری علوم ارتباطات، دانشکده فرهنگ و ارتباطات دانشگاه بینالمللی سوره، تهران، ایران.
3 دانشیار دانشکده علوم ارتباطات، دانشگاه علامه طباطبایی تهران، تهران، ایران.
چکیده
مسئولیت اجتماعی را می‌توان مجموعه‌ی وظایف و تعهداتی دانست که یک نهاد یا سازمان بایستی در راستای کمک و یاری و همین‌طور حفاظت، صیانت و مراقبت از جامعه‌ای که در آن فعالیت می‌کند، انجام دهد. هدف این پژوهش ارائه الگوی مسئولیت اجتماعی برای روابط عمومی های ایران است. این پژوهش با روش کیفی و استفاده از روش گراندد تئوری سیستماتیک اشتراوس وکوربین استفاده شده است. ابزار گردآوری داده‌ها، مصاحبه نیمه ساختارمند عمیق و برای پردازش داده‌ها ازکدگذاری سه مرحله‌ای باز، محوری و گزینشی استفاده شده است. جامعه آماری این پژوهش استادان، متخصصان، صاجب نظران و مدیران روابط عمومی‌های شهر تهران می باشد که به روش نمونه‌‍‌گیری غیراحتمالی هدفمند و نمونه‌گیری نظری انتخاب و با 13 نفر مصاحبه انجام شده است که پس از رسیدن به اشباع نظری از ادامه مصاحبه خودداری شد. با استخراج 107کد باز و 46 کد محوری در نهایت با گزینش کدهای نهایی، مدل بدست آمده در بخش پایانی ارائه شده است.یافته‌ها نشان داد که اجرای مسئولیت اجتماعی سازمانی در حوزه روابط ‌عمومی با توجه‌ به شرایط زمینه‌ای، علّی و مداخله‌گر، با تدوین استراتژی‌های تأمین اعتبار، هم‌فهمی با مخاطب، پایداری برنامه‌ها، اقناع مدیران برای اجرای مسئولیت اجتماعی، تخصصی‌شدن مسئولیت اجتماعی و برجسته‌سازی فعالیت‌های مرتبط با مسئولیت اجتماعی در افکار عمومی، پیامدها و نتایجی همچون «افزایش سرمایه نهادی»، «منفعت دوسویه و متقابل برای سازمان و مخاطب»، «توسعه و تعالی سازمانی در تولید»، «ایجاد اشتغال» و «حفاظت و صیانت از محیط‌زیست» را به همراه دارد.
کلیدواژه‌ها

موضوعات


عنوان مقاله English

Providing a model of social responsibility for Iran's public relations

نویسندگان English

yousef samanipour 1
yaghoub moradian 2
alireza abdollahinejad 3
1 PhD Candidate in Communication Sciences, Faculty of Culture and Communication, Soore International University, Tehran, Iran (Corresponding Author).
2 PhD Candidate in Communication Sciences, Faculty of Culture and Communication, Soore International University, Tehran, Iran.
3 Associate Professor, Faculty of Communication Sciences, Allameh Tabataba’i University, Tehran, Iran
چکیده English

Social responsibility can be considered as a set of duties and obligations that an institution or organization must perform in order to help and protect, protect and care for the society in which it operates. The purpose of this research is to provide a model of social responsibility for public relations in Iran. This research is done with the qualitative method and using the systematic grounded theory method of Strauss and Corbin. The data collection tool is semi-structured in-depth interview, and three-stage open, central and selective coding was used for data processing. The statistical population of this research is professors, experts, commentators and public relations managers of Tehran city, who were selected by targeted non-probability sampling and theoretical sampling, and 13 people were interviewed. After reaching theoretical saturation, the interview was refused. By extracting 107 open codes and 46 core codes, finally by selecting the final codes, the obtained model is presented in the final section. The findings showed that the implementation of organizational social responsibility in the field of public relations, according to the contextual, causal and intervening conditions, by formulating strategies Providing credit, understanding with the audience, sustainability of programs, persuading managers to implement social responsibility, specializing in social responsibility and highlighting activities related to social responsibility. In public opinion, it brings consequences and results such as "increasing institutional capital", "bilateral and mutual benefit for the organization and the audience", "organizational development and excellence in production", "creating employment" and "environmental protection".
Key words: public relations, social responsibility, organizational social responsibility, presenting a model, grounded theory.

کلیدواژه‌ها English

public relations
social responsibility
organizational social responsibility
presenting a model
grounded theory
فهرست منابع
استراس، آنسلم؛ کوربین، جولیت (1385) اصول روش تحقیق کیفی (روش گراندد تئوری؛رویه‌هاوشیوه‌ها)، رحمت الله رحمت‌پور، پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی.
استوارت، ال باربارا (1389)، آموزش آنلاین: راهبردی برای مسئولیت اجتماعی در دسترسی به فرصت‌های آموزشی، ترجمه اسماء صابری»، پژوهشنامه فرهنگی هنری، ویژه مسئولیت‌های اجتماعی سازمان 3، پژوهشکده تحقیقات راهبردی مجمع تشخیص مصلحت نظام، شماره 61.
استونر، جیمزآرتورفینچ؛ فریمن، ادوارد؛ گیلبرت، دانیل (1387)، مدیریت: سازماندهی، رهبری و کنترل، ج1، انتشارات گیسوم.
امینی، فضل‌الله (1386).» مسئولیت‌های اجتماعی مدیران و بنگاه‌های کسب‌وکار، صنعت خودرو، شماره 109.
ایران‌نژاد پاریزی؛ توسلی، سپیده (1389)، مسئولیت اجتماعی و مدیریت سبز، پژوهشنامه فرهنگی هنری، ویژه مسئولیت‌های اجتماعی سازمان، پژوهشکده تحقیقات راهبردی مجمع تشخیص مصلحت نظام، شماره 62، 7.
ایران‌نژاد پاریزی، مهدی (1371)، مسئولیت اخلاقی و اجتماعی مدیریت، دانش مدیریت،  شماره 18، https://journal.ut.ac.ir/article_25797.html
ایمانی پناه، مسعود (1396)، نقش روابط عمومی و مسئولیت اجتماعی دربرندسازی شرکت، پایان‌نامه کارشناسی ارشد، دانشگاه تهران، پردیس فارابی، استاد راهنما: ابوالفضل خسروی، استاد مشاور: حسین خنیفر.
بادآور نهندی، یونس، برادران حسن زاده، رسول، جلالی فر، ژیلا (1393)، بررسی ارتباط بین مسئولیت‌پذیری اجتماعی و عملکرد شرکت‌های پذیرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران، مدیریت بهره‌وری، 8 (1 (28) بهار)، 139-164، https://journals.iau.ir/article_519488.html
بوتان، کارل، هزلتون، وینست (1378) نظریه‌های روابط عمومی، ترجمه علیرضا دهقان، مرکز مطالعات و تحقیقات رسانه، تهران.
توحیدی اردهائی، فاطمه (1389)، راهنمایی برای مسئولیت اجتماعی شرکت‌ها (CSR) »، پژوهشنامه فرهنگی هنری، ویژه مسئولیت‌های اجتماعی سازمان 4، پژوهشکده تحقیقات راهبردی مجمع تشخیص مصلحت نظام، شماره 62.
چاوش باشی، فرزانه (1389)، مسئولیت اجتماعی و نقش آن در ارتقای بهره‌وری و مزیت رقابتی شرکت‌ها، پژوهشنامه فرهنگی هنری، ویژه مسئولیت‌های اجتماعی سازمان، پژوهشکده تحقیقات راهبردی مجمع تشخیص مصلحت نظام، شماره 62.
چاوشی باشی، فرزانه (1389)، مسئولیت اجتماعی سازمان و اخلاق مدیران، پژوهشنامه فرهنگی هنری، ویژه مسئولیت‌های اجتماعی سازمان، پژوهشکده تحقیقات راهبردی مجمع تشخیص مصلحت نظام، شماره 61.
حبیبی، آرش (1400)، روش تحقیق پیشرفته، تهران: انتشارات نارون.
حبیبی، غلامحسین (1393)، بینش روش‌شناختی؛تحقیق در علوم اجتماعی، پارادایم‌ها، روش‌های وتکنیک‌ها، تهران: نشر کتاب همه.
حسینی، مهدی (1389)، جایگاه مسئولیت‌پذیری اجتماعی شرکت‌ها»، ماهنامه اندیشه گستر سایپا، شماره صد و هشتم، ص 11.
درویشی، مریم (1391)، تأثیر مسئولیت اجتماعی سازمان بر تصویرسازمانی در ایران‌خودرو، پایان‌نامه کارشناسی ارشد، دانشگاه علامه طباطبایی، دانشکده مدیریت و حسابداری، استاد راهنما: داوود حسین پور؛ استاد مشاور: میرعلی سید نقوی.
رضایتمندی، علیرضا؛  قاسمی، ساسان (1384)، ابزارهای مسئولیت اجتماعی سازمانی برای سرآمدی، انتشارات مؤسسه علمی ‌دانش پژوهان برین.
رضایتمندی، علیرضا؛ قاسمی، ساسان (1384)، ابزارهای مسئولیت اجتماعی سازمانی برای سرآمدی، انتشارات مؤسسه علمی ‌دانش پژوهان برین.
ساروخانی، باقر (1386)، روش‌های تحقیق در علوم اجتماعی، ج اول و دوم، تهران، پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی.
سفیدی، هوشمند (1385)، اصول و نظریه‌های روابط عمومی، تهران، مؤسسه تحقیقات روابط عمومی، وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، اداره کل تبلیغات.
شافعی، رضا؛ احمدی، کیومرث (1392)، مسئولیت‌پذیری اجتماعی سازمانی مفاهیم، نظریه‌ها، الگوها و کاربردها، سازمان مطالعه و تدوین کتب علوم انسانی دانشگاه‌ها (سمت).
شجاعی بـاغینی، مهـدی (1387).مبـانی مفهـومی سـرمایه اجتمـاعی، پژوهشـکدۀ فرهنگـی و اجتماعی، تهران.
شیخیان عزیزی، جعفر؛ باقری، حسام (1389)، راهبردهای اساسی انجام مسئولیت اجتماعی، پژوهشنامه فرهنگی هنری، ویژه مسئولیت‌های اجتماعی سازمان 4، پژوهشکده تحقیقات راهبردی مجمع تشخیص مصلحت نظام، شماره 62.
شیخیان عزیزی، جعفر؛ باقری، حسام (1389)، راهبردهای اساسی انجام مسئولیت اجتماعی، پژوهشنامه مسئولیت اجتماعی سازمان‌ها، شماره 4، صص 95-122 .
صمدرپور، سجاد ؛‌هادوی نژاد، مصطفی (1401)، نوع آرمانی مسئولیت اجتماعی در روابط عمومی سازمان‌های معدنی-صنعتی مس و محک یک سازمان ایرانی، فصلنامه مطالعات مدیریت دولتی ایران، شماره 16، 51 - 77، doi: 10.22034/jipas.2023.312942.1274
عبادی، خدیجه؛ عباس‌زاده، محمد؛ صمدی، مهران (1400)، نقش روابط عمومی در تحقق دانشگاه دارای رسالت مسئولیت اجتماعی، فصلنامه جامعه، فرهنگ و رسانه، شماره 41، 97 – 120، https://www.magiran.com/p2436662
فرخی، میثم؛ کچوئیان جعفری، زهرا (1403)، شناسایی فرصت‌ها و تهدیدهای روابط عمومی الکترونیک در دانشگاه از دیدگاه دانشجویان علوم ارتباطات شهر تهران، مطالعات راهبردی ارتباطات، 4 (1)، 35-48، doi: 10.22034/rcc.2024.2021760.1102
فرنچ، درک؛ ساورد؛ هینر (1372)، فرهنگ مدیریت، ترجمه محمد صائبی، تهران: مرکز آموزش مدیریت دولتی.
فرنچ، ساورد (1370)، فرهنگ مدیریت، ج اول، ترجمۀ محمد صائبی، تهران: مرکز آموزش مدیریت دولتی.
فلیک، اووه (1387) درآمدی بر تحقیق کیفی، ترجمه‌هادی جلیلی، تهران: نشر نی.
قاهری، راضیه (1389)، مسئولیت اجتماعی سازمان و ضرورت توجه به آن، پژوهشنامه فرهنگی هنری، ویژه مسئولیت‌های اجتماعی سازمان 3، پژوهشکده تحقیقات راهبردی مجمع تشخیص مصلحت نظام، شماره 61.
قلی‌پور، رحمت‌اله (1387)، حکمرانی خوب و الگوی مناسب دولت، تهران: مجمع تشخیص مصلحت نظام، مرکز تحقیقات استراتژیک، دفتر گسترش تولید علم.
کارل بوتان، وینسنت هزلتون (1387)، نظریه‌های روابط عمومی، ترجمه علیرضا دهقان، انتشارات مرکز مطالعات و تحقیقات رسانه‌ها.
کاووسی، اسماعیل؛ چاوش باشی، فرزانه (1389)، بررسی رابطه مسئولیت اجتماعی و سرمایه اجتماعی در سازمان، پژوهشنامه فرهنگی هنری، ویژه مسئولیت‌های اجتماعی سازمان 3، پژوهشکده تحقیقات راهبردی مجمع تشخیص مصلحت نظام، شماره 61.
کردستانی، غلامرضا؛ مجدی، ضیاءالدین (1386)، بررسی رابطه بین ویژگی‌های کیفی سود و هزینه سرمایه سهام عادی، فصلنامه بررسی‌های حسابداری و حسابرسی.
گروه کارشناسان ایران (1386)، مسئولیت اجتماعی سازمان با رویکرد مدل EFQM، انتشارات کیفیت و مدیریت با همکاری نشر مرندیز.
تامس، لیندلف ؛ تیلور، برایان (1392)، روش‌های تحقیق کیفی در علوم ارتباطات، ترجمه عبدالله گیویان، تهران: انتشارات همشهری.
مهدی‌زاده، محبوبه (1394)، تأثیر حاکمیت شرکتی و ویژگی‌های مالی بر میزان افشای مسئولیت اجتماعی شرکت‌ها، پایان‌نامه کارشناسی ارشد، دانشگاه تهران، پردیس فارابی.
میرسعیدقاضی، علی (1386)، تئوری و عمل در روابط عمومی و ارتباطات، ویرایش سوم، تهران: انتشارات مبتکران.
الوانی، سید مهدی؛ قاسمی، احمدرضا (1377)، مدیریت و مسئولیت اجتماعی سازمان، مؤسسه چاپ و انتشارات مرکز آموزش مدیریت دولتی.
ویلکاکس، دنیس و دیگران (1386)، روابط عمومی، نقش، فرایند و استراتژی، ترجمه محمد اعرابی و داود ایزدی، تهران: دفتر پژوهش‌های فرهنگی، جلد اول ص6.
الهامی، پریا (1395)، شناسایی و اولویت‌بندی سیاست‌های دولت برای توسعه مسئولیت اجتماعی شرکتی در کسب‌وکارهای کوچک و متوسط صنایع غذایی کشور، پایان‌نامه کارشناسی ارشد، دانشگاه تهران، دانشکده کارآفرینی.
هوشمند سفیدی (1385)، راهبردهای عملی روابط عمومی، انتشارات مؤسسه تحقیقات روابط عمومی.
یحیایی ایله‌ای، احمد (1388) مبانی روابط عمومی، تهران: مؤسسه کارگزار روابط عمومی.
 
فهرست منابع انگلیسی
Al-Hesa, Raed (2019). The Role of Public Relations in the Jordanian Telecom Companies Through the Theory of Social Responsibility from the Point of View of Its Employees. University of Petra (Jordan). ProQuest Dissertations Publishing.
Carroll, B. A. (2016). Carroll’s pyramid of CSR: Taking another look. International Journal of Corporate Social Responsibility, 1 (3), http://dx.doi.org/10.1186/s40991-016-0004-6.
Duthler, Gaelle; Dhanesh, Ganga S. (2018). The role of corporate social responsibility (CSR) and internal CSR communication in predicting employee engagement: Perspectives from the United Arab Emirates (UAE). Public Relations Review, (), S0363811118301139–doi: 10.1016/j.pubrev.2018.04.001.
Ecimovec.T, & Esposito (2008). The Individual and Corporate Social Responsibilty, ANSTED University Malasia.
Fernando, A. G. N. K. (2022). Influence of Internal Corporate Social Responsibility on Employee Retention With Special Reference to the Apparel Industry in Sri Lanka. Research Anthology on Human Resource Practices for the Modern Workforce. DOI: 10.4018/978-1-6684-3873-2.ch107.
Fig,D (2005). Questioning South Africa’s Nuclear Direction. Jacana Media1, Amazon.com: 1-196.
Gao, Yongqiang (2011), “CSR in an Emerging Country: A Content Analysis of CSR Reports of Listed Companies”, Baltic Journal of Management, Vol. 6, No. 2, pp. 263-291.
Griffin,R.w, Barney.j.B (1993).The Management of Organizations: Strategy, Structure, Behavior Paperback. Houghton Mifflin (Academic).
Grifin, W. ricky, j., Ronald, Business, N.J: Prentice Hallinc, 1993.
Gurel, E., & Kavak, B. (2010). “Commentry A conceptual model for public relations in museums”, European Journal of Marketing, 44 (1/2), 42-65.
Henry Mintzberg (1983). Power In and Around Organizations 1983, Englewood Cliffs, N.J.: Prentice-Hall. 700 pages. Organization Studies, 5 (4), 377–378. doi: 10.1177/017084068400500419.
Hill,ch (2005). The role of public relation in socially responsible business. Master of niversity of North Carolina.
Khan, M., Serafeim, G., & Yoon, A. (2016). Corporate sustainability: First evidence on materiality. The Accounting Review, 91 (6), 1697–1724.
Lee, S. (2021). Exploring the Role of Public Relations in Corporate Social Responsibility Implementation. Journal of Corporate Communications, 35 (2), 56-72.
Qureshi, Israr, Pan, Shan L., & Zheng, Yingqin (2021). Digital social innovation: An overview and research framework. Information Systems Journal, 31 (5), 647–671. https://doi.org/10.1111/isj.v31.510.1111/isj.12362.
Rasyid, A., & Nasution, B. (2021). Effects of corporate social responsibility communications on community empowerment in Pekanbaru. Linguistics and Culture Review, 6 (S3), 12-23. https://doi.org/10.21744/lingcure.v6nS3.190.
Skinner, conel & Mersham, G. (2008), “Corporate Social Responsibility in South Africa: Emerging Trends”, Society and Business, Review Vol. 3, No, pp. 289-255.
Turner, R., & Wang, L. (2022). Social Media and Public Relations: The Role of CSR in Shaping Corporate Reputation. Social Media Studies, 9 (1), 77-93.
Tworzydło, D., Gawroński, S., & Szuba, P. (2020). Importance and role of CSR and stakeholder engagement strategy in polish companies in the context of activities of experts handling public relations. Corporate Social Responsibility and Environmental Management. doi: 10.1002/csr.2032.
Wang, C. (2008). “ Entrepreneurial orientation, learning orientation, and firm performance”, Entrepreneurship theory and practice, 14 (5), pp: 635-657.
Weerawardena, J. (2002). “ Exploring the role of market learning capability in competitive strategy”, 37 (3/4), pp: 407-429.
Welford, (2004), Corporate Social Responsibility in Europe, North America & Asia, University of Hong Kong, China, pp. 33-51.
Zhao, X., Wu, C., Chen, C. C., & Zhou, Z. (2020). The Influence of Corporate Social Responsibility on Incumbent Employees: A Meta-Analytic Investigation of the Mediating and Moderating Mechanisms. Journal of Management, 014920632094610. doi: 10.1177/0149206320946108.
 

  • تاریخ دریافت 24 آذر 1403
  • تاریخ بازنگری 16 دی 1403
  • تاریخ پذیرش 17 دی 1403