اشتریان، کیومرث (1391)، مقدمهای بر روش سیاست‌گذاری فرهنگی، تهران: سازمان فرهنگی هنری شهرداری.
الوانی، مهدی؛ خنیفر، حسین؛ حاجیملامیرزایی، حامد (1393)، تدوین الگوی خطمشیگذاری فضای مجازی، فصلنامه راهبرد اجتماعی فرهنگی، 3 (13)، 75-100.
برزگر، ابراهیم؛ حسینزاده، صیاد (1396)، معرفی و کاربست نظریه عقلانیت اسنلن، فصلنامه مطالعات راهبردی سیاست‌گذاری عمومی، 7 (22)، 111-129.
بصیریانجهرمی، حسین (1393)، سیاستگذاران ایرانی و سیاست‌گذاری رسانه‌های اجتماعی: چالشها، الگوها و ارائه یک الگوی پیشنهادی، رسالۀ دکتری، تهران: دانشگاه علامه طباطبایی، 44.
بصیریانجهرمی، حسین (1397)، سیاستهای محدودسازی اینترنت ورسانههای اجتماعی: با تأکید بر رویکرد فیلترینگ و جایگزینسازی درکشورهای مختلف، فصلنامه مطالعات رسانه‌های جدید، 2 (3 (پیاپی 17))، 5-53.
خجسته، حسن؛ احمدی، ظهیر (1401)، نظریه هنجاری مقبول مشروع؛ نظریه هنجار رسانهای برای رسانه‌های جمهوری اسلامی ایران، پژوهشگاه فرهنگ، هنر و ارتباطات، 80.
خزایی، زهرا (1385)، عقلانیتاخلاق، فصلنامه اندیشه دینی، 6، (21 (پیاپی26))، 31.
خواجهئیان، داتیس (1390)، مفهومسازی خطمشیگذاری رسانهای: شناسایی مؤلفهها، فرایندها و حوزه عمل، فصلنامه پژوهشهای ارتباطی، 18 (65 (پیاپی 1))، 11-40.
داناییفر، حسین؛ امامی، سید مجتبی (1386)، استراتژیهای پژوهشهای کیفی: تعاملی بر نظریهپردازی داده بنیان، اندیشه مدیریت، 83-84.
دای، تامس (1387)، مدلهای تحلیل سیاست‌گذاری عمومی، ترجمۀ ماکویی، سویل، فصلنامه مطالعات راهبردی، 11 (39 (پیاپی39))، 58.
روزبه، صدیقه؛ خیری، بهرام (1395)، بررسی تأثیر رسانه‌های اجتماعی برروابط برند-مصرفکننده، دومین کنفرانس بینالمللی حسابداری، اقتصاد و مدیریت، 5.
روشندل اربطانی، طاهر (1394)، طراحی و تبیین مدل سیاست‌گذاری خبری بر اساس مؤلفههای بنیادین در صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران، فصلنامه پژوهشهای مدیریت عمومی، 8 (28)، 110.
سیف، الله مراد (1398)، مفهومشناسی الگوی بومی توسعه جمهوری اسلامی ایران، نشریه مطالعات راهبردی بسیج، 48، 5.
شمسایی نیا، رامین (1397)، سیاست‌گذاری فضای مجازی در جامعه شبکهای؛ مورد کاوی پیامرسان داخلی، فصلنامه مدیریت رسانه، 40، 8-5.
کریمی نسب، سعید (1399)، سایه ابهامات قانونی اسناد بالادستی کشور بر قانون معادن، سپهر اقتصاد کرمان، 8، 46-53.
کریمی، مصطفی؛ نصراالهی، اکبر (1398)، جایگاه نهادهای ارتباطی در اسناد بالادستی نظام جمهوری اسلامی ایران، فصلنامه رسانه، 114، 5.
فیروزآبادی، ابوالحسن؛ آزادی، جواد؛ زیبنده، حسین؛ برقعی، امیررضا (1399)، درآمدی بر حکمرانی فضای مجازی، تهران: دانشگاه امام صادق (ع).
محمدی، حمید؛ نصراللهی، اکبر؛ سیاست‌گذاری رسانه‌های نوین در ایران: مطالعه موردی سازمان صدا وسیما و مرکز ملی فضای مجازی (1401)، فصلنامه علمی رسانه‌های دیداری و شنیداری، 16 (42 (پیاپی42)، 108-81.
نصرالهی، اکبر (1400)، راهبردهای عالی فضای مجازی در سیاست‌گذاری رسانه‌های نوینارتباطی، فصلنامه علمی راهبرد اجتماعی فرهنگی، 135.
یوسفی، اشکان؛ قاسمی، حاکم؛ درویشی، فرهاد (1402)، ملاحظات و بایستههای سیاست گذاری رسانهای جمهوری اسلامی ایران در افق 1414 با رویکرد آیندهنگاری راهبردی، نشریه پژوهشنامه انقلاب اسلامی، 13 (48)، 1-26
منابع انگلیسی
Ashtarian K. (2012), An Introduction to Cultural Policy-Making, Tehran: Cultural and Artistic Organization of Tehran Municipality. (in Persian).
Alvani M, Khanifar H, Haji Molamirzaei H. (2014), “Formulating a Model for Cyberspace Policy-Making”, Social-Cultural Strategy Quarterly, 3 (13), 75-100. (in Persian).
Barzegar E, Hosseinzadeh S. (2017), “Introduction and Application of Asnlen’s Rationality Theory”, Quarterly Journal of Strategic Public Policy Studies, 7 (22), 111-129. (Text in Persian).
Basirian Jahromi H. (2014), Iranian Policymakers and Social Media Policy-Making: Challenges, Models and Presentation of a Proposed Model (Doctoral Dissertation), Tehran: Allameh Tabataba’i University, 44 (in Persian).
Basirian Jahromi H. (2018), “Internet and Social Media Restriction Policies: With Emphasis on Filtering and Replacement Approaches in Different Countries”, Quarterly Journal of New Media Studies, 2 (3 (Serial 17)), 5-53. (in Persian).
Danaeefar H, Emami M. (2007), Qualitative Research Strategies: An Interaction on Grounded Theory, Management Thought, 83-84 (in Persian).
Dye T. (2008), Models of Public Policy Analysis. Translator: Makui, S, Quarterly Journal of Strategic Studies, 11 (39 (Serial 39)), 58. (in Persian).
Firoozabadi A, Azadi J, Zibandeh H, Borghei, A and Hosseini R. (2020), An Introduction to Cyberspace Governance, Tehran: Imam Sadiq University. (in Persian).
GoharF K. (2017), Social Media for Government A Practical Guide to Understanding, Implementing, and Managing Social Media Tools in the Public Sphere, New Zealand: Department of Management Systems University of Waikato Management.
Hrdinova J. (2010), Designing social media policy for government: Eight essential elements, SUNY: Center for Technology in Government University at Albany.
ICANN & Internet Governance Forum. (2024), Fact Sheet: The Multistakeholder Model of Internet Governance Report.
Karimi M, Nasrallahi A. (2019), “The Position of Communication Institutions in the Upstream Documents of the Islamic Republic of Iran”, Media Quarterly, 114, 5. (in Persian).
Karimi Nasab S. (2020), “The Shadow of Legal Ambiguities of Upstream Documents on the Mining Law of the Country”, Sepehr Eghtesad Kerman, 8, 46-53. (in Persian).
Khajehian D. (2011), “Conceptualizing Media Policy-Making: Identifying Components, Processes and Scope of Action”, Quarterly Journal of Communication Research, 18 (65 (Serial 1)), 11-40. (in Persian).
Khazaei Z. (2006), “Ethics of Rationality”, Quarterly Journal of Religious Thought, 6, (21 (Serial 26)) ,31. (in Persian).
Khojasteh H, Ahmadi Z. (2022), The Acceptable Legitimate Normative Theory; A Normative Media Theory for the Media of the Islamic Republic of Iran, Research Institute of Culture, Art and Communication, 80. (in Persian).
Linke A. A. (2012), Social Media Goverenance: Regulatory frameworks For Successful Online Comuncations. Germany: Department of Communication Manegment/PR, University of Leipzig.
Mohammadi H, Nasrallahi A. (2022), “New Media Policy-Making in Iran: A Case Study of IRIB and the National Cyberspace Center”, Scientific Quarterly of Visual and Auditory Media, 16 (42 ( ( 42)) ,81-108. (in Persian).
Nasrallahi A. (2021). “High Strategies of Cyberspace in New Communication Media Policy-Making”. Social-Cultural Strategy Quarterly, 135. (in Persian).
Roshandel Arbatani T (2015), “Designing and Explaining a News Policy-Making Model Based on Fundamental Components in the Islamic Republic of Iran Broadcasting”, Quarterly Journal of Public Management Research, 8 (28), 110. (in Persian).
Rouzbeh S, Kheiri B (2016), “Investigating the Impact of Social Media on Brand-Consumer Relationships”, Second International Conference on Accounting, Economics and Management, 5. (in Persian).
Salem F. (2017) ,Social Media and the Internet of Things. Arab Social Media Report.
Seif A. (2019), “Conceptology of the Indigenous Development Model of the Islamic Republic of Iran”, Journal of Basij Strategic Studies, 48, 5. (in Persian).
Shamsaee Nia R (2018), “Cyberspace Policy-Making in a Networked Society; Case Study of Domestic Messengers”, Quarterly Journal of Media Management, 40, 8-5. (in Persian).
Snellen, Ignace. (2002). “Conciliation of Rationalities: The Essence of Public Administration”. Administrative Theory & Praxis. Vol. 24. No. 2, pp. 323-346.
Sobica. (2016), Social Media and Local Governments Theory and Practice (Edition: 15). San Antonio, Tx, USA: Public Administration and Information Technology
Yousefi A, Ghasemi H, Darvishi F (2023), “Considerations and Requirements for Media Policy-Making of the Islamic Republic of Iran in the Horizon of 2035 with a Strategic Foresight Approach”, Journal of Islamic Revolution Research, 13 (48), 1-26. (in Persian).
